Geluk zit 'm in de kleine dingen...

Al denkend aan deze veel gehoorde uitspraak, vraag ik mij af of je geluk wel écht in kleine dingen kunt vinden. Besef ik, maar ook mijn medemens wel wat geluk inhoudt? Als ik aan geluk denk, word ik dan misschien niet een beetje melancholiek?

Geluk is een zaligmakend gevoel dat je, je door niets of niemand laat afnemen, het gevoel dat je de hele wereld aan kunt en ook het gevoel dat je bang maakt, omdat je beseft dat je dit overweldigende gevoel van geluk ooit weer zult verliezen.

Op het moment dat je gaat beseffen dat dit fijne gevoel van geluk ooit weer weg zal zijn, is het moment aangebroken dat het geluksgevoel aan het wegebben is. Wij mensen zien geluk vaak als iets groots, want grote en gelukkige momenten, zorgen voor grote herinneringen waarin je dat zalige gevoel van geluk nog eens in het klein herbeleeft. Maar kun je geluk pas echt geluk noemen op het moment dat je het kunt herbeleven?

Staan we er wel eens bij stil hoe fijn het zou zijn als we écht gaan genieten van de kleine dingen in het leven?  Geluk ontstaat op het moment dat je alles om je heen even los kunt  laten, je het gevoel hebt dat je de sterkste persoon op aarde bent en dat je, je realiseert dat je de baas bent van je eigen geluk, waar uiteraard wel anderen positief aan bij kunnen dragen. 

Gelukkig worden op het moment dat er een heel klein egeltje in je tuin zit. Gelukkig zijn op het moment dat je een onbekende vader tegenkomt die trots aan het toekijken is hoe zijn dochtertje zonder zijwieltjes verder fietst. Gelukkig zijn op het moment dat een postbode fluitend  aan komt fietsen om je de post te overhandigen. Gelukkig zijn op het moment dat je, je realiseert dat deze hele kleine dingen je toch echt gelukkig kunnen maken. Pas dan heb je toegegeven aan het feit dat je geluk kunt vinden in de kleine dingen van het leven.

Al zittend met een wijntje in de tuin, geniet ik van het uitzicht dat ik al minstens 57 keer heb gezien, kijkend naar de bloemen die prachtig in bloei staan en met een glimlach kijk ik omhoog naar de witte strepen die door vliegtuigen in de helderblauwe lucht worden achterlaten. Tot slot staar ik naar een prachtige zon die al tweeëntwintig jaar deel uitmaakt van mijn leven en dan..... besef ik dat gelukkig zijn heel makkelijk hoort te zijn!

Juli 2013, Tineke de Jager